บันทึกไคเมร่า
ดวงอาทิตย์ขึ้นเหนือสภาพแวดล้อมที่แห้งแล้งของเมืองแคดมัส ซึ่งตั้งอยู่ในที่ราบสูงทางใต้ของดาวอังคาร ขณะที่แสงเย็นยะเยือกสาดส่องผ่านหน้าต่าง แม็กโซ เซราฟิมก็ครางและค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียง แม็กโซมีรูปร่างสูงโปร่ง ผิวสีน้ำตาลทอง ผมดำ และดวงตาสีเขียวมะนาวเรืองแสงจางๆ เขาเป็นหนึ่งใน “อัลเตอร์” หรือมนุษย์ที่ได้รับการดัดแปลงพันธุกรรมเพื่อดำรงชีวิตบนดาวเคราะห์สีแดง ที่ปลายเตียง มีบางอย่างขยับเขยื้อน แฮเรียต สุนัขพันธุ์ผสมตัวใหญ่ ขนสีขาว ดวงตาเป็นประกาย ลุกขึ้นและเห่าอย่างรักใคร่ขณะมองดูเจ้านายของมัน เช่นเดียวกับแม็กโซ แฮเรียตเป็นผลมาจากการดัดแปลงพันธุกรรม สัตว์ร้ายที่ถูกเพาะเลี้ยงในห้องทดลองเพื่อเอาชีวิตรอดบนดาวอังคาร แม็กโซลูบหัวขนปุยของสุนัขแล้วคว้าชุด ES-101 หรือชุดป้องกันภายนอกของเขา หลังจากพายุทรายเมื่อคืน ระดับรังสีจะสูง เช่นเดียวกับพวกเดียวกัน แม็กโซเป็นสัตว์ที่แข็งแกร่ง แต่ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดที่ต้านทานรังสีได้ “อยู่ข้างในนะ” แม็กโซบอกแฮเรียต แล้วเขาก็กดปุ่มบนแผงควบคุมเพื่อเปิดใช้งานเครื่องประมวลผล เครื่องจะจัดหาอาหารและน้ำให้แฮเรียต เนื่องจากแม็กโซจะยุ่งมากในช่วงสองสามชั่วโมงข้างหน้า แฮเรียตจะเดินเล่นในห้องของแม็กโซ เล่นกับของเล่นของเธอ แล้วก็ดูความบันเทิงแบบโฮโลแกรมจนกว่าเจ้านายของเธอจะกลับมา แม็กโซออกจากห้องของเขาและมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ส่วนกลาง พื้นที่ของศูนย์ปฏิบัติการครอบคลุมพื้นที่สิบสามตารางไมล์ และเป็นที่ตั้งของทุกอย่างตั้งแต่คนงานเหมืองไปจนถึงผู้รับเหมาอิสระ คนเจาะ และทีมขุดเจาะ ชายและหญิงหนึ่งพันหกร้อยคนทำงานหนักอยู่ใต้พื้นผิวของดาวอังคาร ในปี 2097 มหาเศรษฐีชาวอเมริกัน เอลเวย์ มิเทล ได้สร้างที่อยู่อาศัยถาวรแห่งแรกของมนุษย์บนดาวอังคาร ไม่นานหลังจากนั้นก็มีการค้นพบ MS-1170 หรือที่รู้จักกันในชื่อเหล็กดาวอังคาร โลหะชนิดนี้เบากว่าเหล็กบนโลกถึงห้าเท่าและแข็งแรงกว่าถึงสิบเท่า … Read more